قوله : او مباح : يعنى مصدوم در ملك مباحى باشد مانند اماكن عمومى كه براى همگان مباح است نظير كوچه‌ها و خيابانها و پاركها . قوله : او طريق واسع : همچون دشت و صحرا . قوله : ليس له الوقوف فيه : ضمير در [ له ] به مصدوم راجعست و جمله [ ليس له الوقوف ] صفت است براى [ موضع ] . قوله : لتعدّيه بالوقوف فيما ليس له الوقوف : ضمير در [ تعدّيه ] به مصدوم راجعست . قوله : مندوحة : مقصود راهى كه از آن بگذرد مىباشد . متن : و لو تصادم حران فماتا فلورثة كل واحد منهما نصف ديته و يسقط النصف ، لاستناد موت كل منهما إلى سببين : أحدهما من فعله ، و الآخر من غيره فيسقط ما قابل فعله و هو النصف . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر دو انسان حرّ با هم برخورد كنند و هردو فوت شوند پس ورثه هريك نصف ديه را از ديگرى گرفته و آن نصف ديگرش ساقط مىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اين حكم آن است كه موت هركدام مستند به دو سبب است : الف : فعل خودشان . ب : فعل ديگرى . پس آنچه از ديه در مقابل فعل خودشان واقع است يعنى نصف